SAYIN    KOMUTANLARIM   

    Ben  1970/125  sicilli  ve  1996  Yilinda  emekli  olmus  P. Albayim.    Son  gunlerde  artan  teror olaylari  ile  sehitlerimizle  beraber  uzuvlarini  kaybeden  Gazilerimiz  cogalmistir.  Bu  konular  Sizlerle  beraber,  bizleride  derinden  uzmekdedir. Bayram  yerine  huzun  cekmekteyiz.  Su  anda gorev yapan  Asker  arkadaslarimiz  , daglarda  ,teroristlerle  carpisirken  ,bizlere  bayram  yapmak  yakismiyor.  Biz  Milletimizi  ve  Onun  en  guvendigi  teskilatinda ,  yillarca  hizmet  verdigimiz  ordumuza  nasil  yardimci  olabiliriz  dusuncesi  ile  kivranmaktayiz.   Belki  Milletimiz  ve  ordumuz   icin yapabilecegimiz  bir  is    veya  bir  katkimiz  olabilirmi  diye  dusunuyoruz.   Benim  gibi  emekli  olmus  asker  arkadaslarimizla  e-maillesiyoruz. Teroru nasil   durdurabilir  dusuncesi  ve    gayretleri  icersindeyiz.     Bu  sebeble   kendimizce   asagida  yazili     onemli  konularin    size  ulastirilmasinda   ve  uygunsa  yapilmasinda   faydali  olur  dusuncesi  ile  Asker  arkadaslarima  e-mail  ile  gondermis  oldugum  bu  mektubu  siz  sayin komutanlarimada  gonderiyorum. 

     Sizin  icinizden  biri  olarak,  emekli  olmus  subaylarin  unutulmadigini  , hatirlatir   seklinde,  hic  olmazsa  senede  iki  defa  toplanti  yapilmasini  ve  dinlenmesinin  ordumuz   icinde  cok  faydali  olacagini dusunuyorum.    Komutanliginiz  adina  ,  yapilacak  toplantilarda  emekli  subaylarin   sivil  hayatda  elde  etmis  olduklari  tecrubeleri  dinlemek  ve  bunlardan  faydalanmak   hem  ordumuz  hemde  emekli  personelin  birlik  ve  beraberliginin  devaminda  cok  cok. faydali  olacagini  dusunmekteyim.  

     Arkadaslarima  gonderdigim  mektub  asagidadir.    Ermenistan  yoneticileri  ile  PKK.  Teror  orgutunun  birlikde   calisarak  Uzerinde  yasadigimiz  Topraklari  parcalamak   ve  sahip  olma  emellerinde  beraber celismekta  olduklari  asikardir.   Mucadelelerimizde  faydali  olabilir  dusuncesindeyim.  Takdir  yine  gorevde  olan  , siz  sayin  komutanimizdadir.

  Saygilarimla

       Abdullah  DOKEN

       Em. Alb.

Bir Beşiktaşlı, bir Fenerbahçeli ve bir Galatasaraylı
Arabistan'da yasak olmasına rağmen bir otelde içki
içerken yakalanır. Mahkemeye çıkarılırlar.  

Karar İDAM!

Bizimkiler itiraz ederler ve karar ömür boyu hapis cezasına çevrilir.

Ama o gün bayrama denk geldiği için Kral Hazretleri ömür boyu hapsi kaldırıp hepsine 20 kırbaç cezası verir.

Bizimkileri sempatik bulduğu için de bir kıyak daha yapıp herkese acıyı hafifletmek için bir istek hakkı tanır.

Beşiktaşlı , "Sırtıma bir yastık bağlayın" der. 10 kırbaçtan sonra yastık paramparça olur ve pek fayda etmez.

 Uyanık Fenerbahçeli bunu görünce, "Sırtıma iki yastık bağlayın"der. Ama iki yastık bile 20 kırbaca dayanmaz.

 Sıra Galatasaraylı ya gelince Kral, Bak Galatasaraylı seni sevdim. Bu yıl ligde durumunuz iyi ama teknik direktörlerden çok çektiniz ....

Bu yüzden sana iki istek hakkı veriyorum" der... Galatasaraylı bunun üzerine "O zaman bana 40 kırbaç vurulsun" deyince herkes şaşkına döner.

 Kral Hazretleri, "Peki ikinci isteğin nedir?" diye sorar... Galatasaraylı pis pis sırıtır ve ekler; "Fenerbahçeliyi sırtıma bağlayın!" der

Ben Askerim

Her şeyden kutsaldır mesleğim,
Elimde silahım, sınırda nöbet beklerim,
Silahım namusumdur, üniformam kefenim,
Gerekirse vatan uğrunda, canımdan vazgeçerim.
Görevim kutsaldır bilirim,
Havada, karada, denizde elim tetikte beklerim,
Uyuyamam, dahildeki her şey benim kutsalım,
Ay yıldızı gördüğünüz her yerde, özgürlüğün sesiyim,
Ben Türk askeriyim,
Ülkemin dört yanında beni bulursun,
Başımda miğferim, ayağımda postalımdan tanırsın,
Adımı bilmeyen Mehmet diye çağırsın,
Vatan uğrunda, can verecek kurban ararsan,
Hepinize yeminim, ilk safta beni bulursun,
Başım çınar gibi heybetli, gözlerim şimşek şimşek,
Atam, sendendir hamurum, ekmeğim burcu burcu kokacak,
En büyük muradım, şanslı bir mermi alnımdan öpecek,
İşte o zaman,
İşte o zaman içim huzur dolup, gölgem al bayrağa vuracak,

Ziya Doğan

Öyle bir hayat yaşıyorum ki ,
Cenneti de gördüm , cehennemi de
Öyle bir aşk yaşadım ki
Tutkuyu da gördüm , pes etmeyi de.
Baziları seyrederken hayatı en önden,
Kendime bir sahne buldum oynadım.
Öyle bir rol vermişler ki ,
Okudum okudum anlamadım.
Kendi kendime konuştum bazen evimde,
Hem kızdım hem güldüm halime,
Sonra dedim ki " söz ver kendine "
Denizleri seviyorsan , dalgaları da seveceksin ,
Sevilmek istiyorsan , önce sevmeyi bileceksin ,
Uçmayı seviyorsan , düşmeyi de bileceksin.
Korkarak yaşıyorsan , yalnızca hayatı seyredersin.
Öyle bir hayat yaşadım ki ,
son yolculukları erken tanıdım
Öyle çok değerliymiş ki zaman,
Hep acele etmem bundan,anladım...

Yaşlı kızıldereli reisi kulübesinin önünde torunuyla oturmuş, az ötede birbiriyle boğuşup duran iki kurt köpeğini izliyorlardı. Köpeklerden biri beyaz, biri siyahtı ve oniki yaşındaki çocuk kendini bildi bileli o köpekler dedesinin kulübesi önünde boğuşup duruyorlardı.
Dedesinin sürekli göz önünde tuttuğu, yanından ayırmadığı iki iri kurt köpeğiydi bunlar.
Çocuk, kulübeyi korumak için bir köpeğin yeterli olduğunu düşünüyor, dedesinin ikinci köpeğe neden ihtiyacı olduğunu ve renklerinin neden illa da siyah ve beyaz olduğunu anlamak istiyordu artık.
O merakla, sordu dedesine: Yaşlı reis, bilgece bir gülümsemeyle torununun sırtını sıvazladı.
- "Onlar" dedi, "benim için iki simgedir evlat."
- "Neyin simgesi" diye sordu çocuk.
- "İyilik ile kötülüğün simgesi. Aynen şu gördüğün köpekler gibi, iyilik ve kötülük içimizde sürekli mücadele eder durur.
Onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm.
Onun için yanımda tutarım onları.
Çocuk, sözün burasında; 'mücadele varsa, kazananı da olmalı' diye düşündü ve her çocuğa has, bitmeyen sorulara bir yenisini ekledi:
- "Peki" dedi. "Sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?"
Bilge reis, derin bir gülümsemeyle baktı torununa.
- "Hangisi mi evlat?
- Ben, hangisini daha iyi beslersem!